Erişilebilirlik

Sur’da Evi Yıkıldı Parka Sığındı


Diyarbakır’da Sur’daki çatışmalarda evi hasar gören ve daha sonra yıkılan seyyar satıcı Ahmet Kınaç, valilikten aldığı yardım yetmeyince, parklarda yatıp kalkmaya başladı.

Diyarbakır’ın Bağlar ilçesindeki parkın bugünlerde sıradışı bir konuğu var. Bir yatağı, birkaç parça eşyası ve yıllarca limonata satmak için kullandığı ibriğiyle parka sığınan Ahmet Kınaç. 64 yaşındaki Kınaç, iki yıl öncesine kadar Sur’daki evinde kendi halinde yaşayan bir seyyar satıcıydı. Ailesi tarafından terkedilen Kınaç, sırtındaki ibrikte limonata satarak geçimini sağlıyordu.

Erzurum’a bir yakınını ziyarete gittiği gün, Hasırlı Mahallesi’ndeki evinden son çıkışı oldu. Bir daha evini göremedi. Döndükten sonra mahallede çatışmalar başlamış, sokağa çıkma yasağı ilan edilmişti. Çatışmalar bitti ancak bir daha evini göremedi. Birkaç kez gitmek istese de, bölgede yasak sürdüğü için gidemedi. Kendine birkaç parça eşya ve bir ibrik alan Kınaç, yeni bir hayat kurmaya çalıştı fakat başarılı olamadı. Nedeni ise hastalığı. Astıma yakalanan Kınaç, çalışamaz hale geldi. Bir süre hastanede yatmak zorunda kalan Kınaç, bu sırada valilikten yardım almaya başladı. Ancak aldığı yardım ne barınmasına ne de günlük ihtiyaçlarına yetiyordu. Kınaç çareyi parkta yatıp kalkmakta buldu.

Barınma ihtiyacının giderilmesini isteyen Kınaç, Amerika’nın Sesi’ne şunları söyledi:

“Ben Sur içine gittim, evime bakayım dedim. Yol kapalıydı, gidemedim, gittim geri döndüm. O zamanlar Erzurum’a gitmiştim, yeni dönmüştüm. Benim yerim yok, buraya gelmişim. Ben hastanede yattım, sonra belediyeye gittim bana yardımcı olmadılar. Fakire yardımcı olmuyorlar. Devlet babadan ev istedim, belediyeye gittim yardımcı olmadılar. Otele günlük 30 lira veriyordum. 30 liraydı otel, mecbur kaldım buraya geldim. Para yetmiyor. İdare edemiyorum, benim hesabıma göre 1500 lira giderim var. Aylık 1500 lira gidiyor. Elbise, giyim, su, yiyecek, banyo, eşyadır. Ev eşyası da yoktur. Benim hayatım yoktur. Seyyar yaşıyorum, benim bir gelirim yok. Benim kimsem yok. Allah’tan başka kimse yok. Yerim yok, param yok, bir gidecek yerim yok. Yemeğim yok”

Kınaç, valilikten aldığı yardımla geçinmeye çalışıyor. Şimdilik en azından otele para vermek zorunda değil. Kışın ise ne yapacağını bilmiyor. Kınaç’la aynı mahallede yaşayanlar da, onun bu halini görünce üzülüyorlar. Kınaç’ın eski mahallesinde de yoksul bir hayat yaşadığına dikkat çeken komşuları, evini kaybettikten sonra durumunun daha da kötüleştiğini söylediler.

Facebook Forum

XS
SM
MD
LG