Erişilebilirlik

Savaş Muhabirleri Sergisinde Savaşın Acımasızlığı Anlatılıyor

  • Amra Alirejsovic

Savaş Muhabirleri Sergisinde Savaşın Acımasızlığı Anlatılıyor

Savaş Muhabirleri Sergisinde Savaşın Acımasızlığı Anlatılıyor

Washington’daki bir sergide dünyanın dört bir yanında son 25 yıl içinde yaşanan savaşlara ait fotoğraflar sergileniyor. War Zone, yani Savaş Bölgesi adlı sergide İtalyan gazeteci Enrico Dagnino’nun savaşın acımasızlığını vurgulayan etkileyici fotoğrafları yer alıyor. Doğu Avrupa, Ortadoğu, Afrika ve Asya’daki çatışmaları izleyen Dagnino’nun fotoğrafları, bu bölgelerde görev yapan başka gazetecilerin düşüncelerini de yansıtan insan hikayelerini anlatıyor.

“Savaş Bölgesi” adlı sergi, savaşın gerçekliğini, şiddetini, vahşetini ve sefilliğini Enrico Dagnino’nun bakış açısından yansıtıyor. İtalya’da doğan ve Paris’te yaşayan Dagnino, Bosna, Hırvatistan, Çeçenistan, Kosova, Afganistan, Ruanda, Kenya ve Somali’deki çatışmaların merkezine giren, savaş haberleri verirken birçok kez tutuklanan, dövülen, tehdit edilen bir gazeteci. Sudan’daki görevine gitmeden önce Kenya’da görüştüğümüz Dagnino, “Fotoğrafları çektiğim anda sanki kendimi o mekandan soyutluyorum. Orada olduğum gerçeği sonradan aklımda yer ediyor,” diye konuştu.

Savaş hikayeleri aynı zamanda hayatta kalma mücadelesinin öyküsü. Yakın tarihin en kanlı çatışmalarından biri, 1995’te, resmi olmayan kayıtlara göre 300 bin kişinin öldüğü Çeçenistan’da yaşandı. Aralarında gazeteci Fatma Tlisova’nın eşinin de bulunduğu çok sayıda kişi hala kayıp. Kendisi de yedi kez tutuklanan, hatta zehirlenen Tlisova şöyle konuşuyor: “Savaş muhabirleri her yerde insane parçaları görür. Kış aylarında sokaklarda köpeklerin yediği cesetleri görürsünüz. Yazınsa her yer kokar. Koku ciğerlerinize işler.”

1992-1995 yılları arasında Bosna Savaşı’nda 100 binden fazla kişi öldü, 2 milyon 200 bin kişi yerinden oldu, yarım milyondan fazla kişiyse mülteci durumuna düştü. Saraybosna kuşatmasında bin 600 çocuk öldürüldü. Mladen Bosnjak kuşatmayı Radyo Saraybosna için izlemiş. Bosnjak, “Sokağa çıkabilmek için güçlü ve cesur ve dikkatli olmak gerekiyordu çünkü her yer cesetlerle doluydu, durmadan insanlar öldürülüyordu,” diyor.

Enrico Dagnino da özellikle Sırp milis lideri Zeljko Raznatovic’in zulmünün kendisi için katlanması çok zor olduğunu söylüyor. Dagnino, “Saraybosna kuşatmasının başlarında bir köprünün üzerinde koşan bir asker gördüm. Deklanşöre basmaya korktuğum tek andı diyebilirim ama yine de fotoğrafı çektim. Bunun üzerine tutuklandım, fotoğrafıma el kondu ve dövüldüm,”diye konuşuyor. Dagnino savaşla ilgili olarak hatırladığı en canlı görüntülerin Bosna ve Afrika’daki çatışmalar olduğunu söylüyor. 2000 yılında Demokratik Kongo Cumhuriyeti’ndeki şiddetli çatışmalar modern Afrika tarihinin en büyük çok uluslu savaşıydı. Bölgede büyük risk göze alan gazetecilerden biri de Paul Ndiho’ydu. Ndiho o dönemi şöyle anlatıyor: “Bir gecede bu kadar çok insanın öldürüldüğünü daha önce hiç görmemiştim. Özellikle kadın ve çocuklar topluca katlediliyordu. Birkaç toplu mezar gördüm. Evlerinden çıkarılan taze cesetler bu mezarlara gömülüyordu.”

Savaş Alanı sergisine ev sahipliği yapan Zone 2.8 adlı galerinin sahibi Fransız fotoğrafçı Jean Louis Atlan, Afganistan, İran, Polonya ve Ortadoğu’da bulunmuş ve 10 yıl boyunca Beyaz Saray muhabirliği yapmış bir gazeteci. Atlan’a göre bu fotoğraflara dergilerde rastlamak mümkün değil. Fotoğrafçı, ”Belki ara sıra bunlara benzer fotoğraflar görürsünüz. Fotoğraf çekmenin zorluğu, tüm hikayeyi bir kareye sığdırmaktır,” diyor.

Enrico Dagnino fotoğraflarının insan davranışlarının soru işaretleri olarak algınalabileceğini söylüyor. Diğer gazeteciler de bu görüşe katılıyor.

XS
SM
MD
LG